Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej (więcej informacji znajdziesz w google po wpisaniu "ciasteczko wikipedia"

Kategorie

  • Brak kategorii
XeroSox

Wypadek

Złamania kości

Na miejscu wypadku ustalamy, czy jest to złamanie otwarte, czy zamknięte.

Typowymi objawami złamania są:

* bolesność i obrzęk,
* ograniczenie ruchów lub niezdolność do ich wykonywania, przybranie przez poszkodowanego pozycji oszczędzającej,
* nieprawidłowe ustawienie lub patologiczna ruchomość,
* w przypadku złamania otwartego również jedna lub kilka ran krwawiących i mogą być widoczne w ranie fragmenty kostne.

Złamania kostne mogą być przyczyną licznych zagrożeń:

* wstrząs wynikający z utraty krwi (dodatkowo ból jest czynnikiem wstrząsorodnym),
* uszkodzone kości mogą spowodować dodatkowe wewnętrzne zranienia,
* rzadko występującym, ale bardzo groźnym jest zator tłuszczowy – powstaje on przeważnie przy dużych zmiażdżeniach, często kilka dni po wypadku (drobne cząsteczki tłuszczu zatykają drobne naczynia krwionośne, zaburzając ukrwienie mózgu i płuc)
* zakażenie – przy złamaniach otwartych.

Czynności ratujące:

* nie wykonujemy żadnych ruchów w miejscu złamania, również w celu rozpoznania złamania,
* złamanie otwarte nakrywamy jałowym opatrunkiem,
* unieruchamiamy złamaną kość wraz z sąsiadującymi stawami,
* w przypadku wstrząsu stosujemy pozycję przeciwwstrząsową – wyjątek stanowią złamania czaszki, kręgosłupa i miednicy,
* nie podajemy poszkodowanemu nic do picia i jedzenia, nie zezwalamy na palenie.

Poniżej przedstawiono poszczególne złamania i sposoby postępowania (według zasady: złamanie – objawy – czynności ratujące):

Złamanie podstawy czaszki – patrz uszkodzenia czaszkowo-mózgowe

Złamanie sklepienia czaszki – występuje ból i równoczesna obecność rany na czole lub części owłosionej głowy – układamy rannego na nieuszkodzonym boku.

Złamanie żuchwy – ból przy ruchach w stawie skroniowo-żuchwowym, zranienia w okolicy żychwy, czasami: widoczna nierówność w miejscu złamania, wybite zęby, rany warg i jamy ustnej – jeśli ranny jest przytomny siada i pochyla się ku przodowi, podpierając rękami głowę, w przypadku silnego krwawienia z ust kładzie sie na brzuchu, opierając czoło na skrzyżowanych przedramionach.

Złamania żeber – ból przy oddychaniu – pacjent uciska sobie sam złamane żebra i znajduje sobie najbardziej dogodną pozycję.

Złamanie kręgu (często wraz z uszkodzeniem rdzenia kręgowego) – ból w plecach, mrowienie, brak czucia w nogach, porażenie, mimowolne oddawanie moczu i stolca, poszkodowany nie może sam sie wyprostować – pozostawia sie rannego w pozycji, w jakiej się go zastało (wyjątek gdy istnieje dodatkowe niebezpieczeństwo i trzeba rannego ewakuować).

Złamanie miednicy (duże zagrożenie wstrząsem i uszkodzenia narządów wewnętrznych) – ból w podbrzuszu w czasie poruszania nogami i niemożność wyprostowania się – podkładamy wałki pod kolana, pozostałe czynności jak przy złamaniu kręgu.

Złamanie kości udowej – ból, nienormalna pozycja kończyny, skrócenie nogi, niemożność obciążania i poruszania – unieruchamiamy kończynę, pozostawiając w dotychczasowej pozycji.

Złamanie kości podudzia – silny ból, nieprawidłowa ruchomość, nierówność kości, niemożność obciążania – unieruchamiamy kończynę, pozostawiając w dotychczasowej pozycji.

Złamanie kostki – okolica stawu skokowego zniekształcona i obrzęknięta, czasami nierówność na kości – unieruchamiamy kończynę, pozostawiając w dotychczasowej pozycji.

Złamanie obojczyka - opadanie barku, “schodek” na kości, patologiczna i ograniczona ruchomość obojczyka, bolesność – unieruchomienie chustą trójkątną (temblak).

Złamanie w obrębie stawu barkowego – ruchomość ramienia ograniczona ruchowo, często zniesione unoszenie ręki – unieruchomienie chustą trójkątną (temblak).

Złamanie kości ramieniowej i przedramienia – ból, obrzęk, patologiczna ruchomość, nierówność kości – unieruchomienie chustą trójkątną (temblak).

Złamanie kości dłoni – nierówność złamanej kości widoczna na grzbiecie dłoni, patologiczna ruchomość, ból, obrzęk – unieruchomienie chustą trójkątną (temblak).

Zwichnięcia, skręcenia i złamania śród stawowe traktujemy jak złamania kości.